Kiedy byłem mały, tata nazywał mnie „Bandarella”, bo byłem w rozsypce – Bandar to w języku hindi małpa. Nie byłam dziewczęcą dziewczyną i zawsze coś psułam, biegałam w kółko i tak naprawdę nie pasowałam.
(When I was little, my dad used to call me 'Bandarella,' because I was a mess - a Bandar is a monkey in Hindi. I was not a girly girl and would always break something and would be running around and didn't really fit in.)
Anegdoty z dzieciństwa Priyanki Chopry podkreślają często niekonwencjonalny i porywający charakter dziecięcej osobowości. Drażniący przezwisko jej ojca „Bandarella” zakorzenione w jej psotnym i energicznym zachowaniu rzuca światło na znaczenie rodzicielskiego uczucia i akceptacji, mimo że różni się ona od społecznych oczekiwań wobec kobiecości. Jako dziecko Priyanka nie dostosowywała się do tradycyjnych dziewczęcych tendencji; była aktywna, niesforna i pełna wibrującej energii, co wyróżniało ją na tle rówieśników. Takie cechy często prowadzą do poczucia się nie na miejscu lub niezrozumienia, ale w jej przypadku przyczyniły się również do jej wyjątkowości i odporności. Obrazy niszczenia rzeczy i ciągłego biegania podkreślają jej wolnego ducha i radość życia. Priyanka wcześnie rozpoznała swoją indywidualność, co niewątpliwie przyczyniło się do jej sukcesu i pewności siebie jako kobiety w konkurencyjnym świecie. Pseudonimy z dzieciństwa mogą w ujmujący sposób przypominać o osobowości i służyć jako symbole miłości i akceptacji ze strony rodziny. Jej historia odzwierciedla pogląd, że przyjęcie swojej prawdziwej natury, niezależnie od tego, jak niekonwencjonalna, może wzmocnić siłę i autentyczność. Podkreśla także znaczenie więzi rodzinnych — jak miłość i humor mogą zamienić dziecięce dziwactwa w cenne wspomnienia i źródła samoświadomości. Szczera refleksja Priyanki zachęca nas do świętowania naszej wyjątkowości i zrozumienia, że bycie innym często toruje drogę do niezwykłych podróży.