En azından sevgiyle ayrılabilirlerdi. Tor'un bu hareketi yapmasına benziyordu; babası tüm nezaketine rağmen fazlasıyla gururluydu ya da fazlasıyla kraldı; ve o çok gururluydu, ya çok...

Seni gören tek kişi ben olduğum için neden güzel değilsin?

Burası ev gibiydi; belki onun evi değil ama birisinin evi; barınmaya, onu korumaya ve efendisine dost olmaya alışkın.

Ne... sen bir kirpisin!" Dokunuşuyla kıpırdandı ve sonra daha da kıvrıldı. "Sen çok küçük bir kirpisin. Ve büyülü saraylarda macera arayarak dolaşmamalısın.

Peki neden panikliyordum ki? Kendimle yalnız kalmak mı? Etrafımda bir vampirin olmasını mı tercih ederdim? Evet.

Altın ok mu? Peki altın bir okla ne yapardık? Lavta teli için Alan'a mı vereceksin? Belki onu bir zincirle boynuma asabilir ve oturmaya çalıştığımda kaburgalarıma saplanmasına izin...

Bu sabah halıda çok tuhaf bir şey vardı... Başka kirpi mi var? Daha çok kirpi mi var? Kesinlikle kirpi gölü mü?

Ne yaptığımı veya neden yaptığımı göremiyorum ve her zaman sadece geçip giden anı yaşamak beni rahatsız ediyor. Ah, insanın asla ileriyi veya arkayı göremediğini biliyorum. Ama daha...

Ben senin arkadaşınım Sunshine," dedi. "Diğer her şey durağandır.

Utanıyordu. Ondan korkmazdı, korkmazdı: O, neyse oydu ve tutacağına dair bir söz vermişti.

HI'nın binicileri, Corlath'ın görmek zorunda kaldığı korkunç netliği görmeseler bile bunların çoğunu biliyorlardı...

Dünyanız patladığında köpekler çok rahatlatıcıdır.

Bu insanların her birini sevdim. Ve onların arkadaşlığına bir dakika daha katlanamazdım.

İlk başta Lissar sadece kaçtı; sarı şehirden, kırık kalbinin iki yarısıyla sevdiği prensten uzakta.

Ancak diplomatik davranırken söylediğimiz gibi verimli bir araştırma kaynağı değil.

Kendimi yeni ezilmiş bir patates gibi hissediyorum" dedi.

Seni yalnız bırakacak biriyle vakit geçirmek çok keyifliydi. Onu bunun için sevdim. Ve aynen karşılığını vermekten mutlu oldum. Birini yalnız bırakmanın, bir engel haline gelebilecek bir...

Evet. Bu... aptalca... ne kadar... üzücü... sadece düşünmek bile öyle değil mi?" "Hiç de aptalca değil. Kendi zihnimizin içi var olan en korkutucu şeylerdir.

İnatçı ve kendini beğenmiş yaşlı bir adamın gerçeği dinlemeyi reddettiği Yabancı topraklarına yapılan batı gezisi açısından pek de neşeli bir yolculuk olmamıştı; ama Corlath onun...

Aslına bakılırsa, sürücüye, ne kadar uzun süreli olursa olsun, bu tür partilerde birisini tanımanın mümkün olabileceğinden hiç emin olmadığını eklerdi.

Tüm dünyanın tanrıları, bir şeyler söyleyin, diye bağırdı ve Talat onun altında irkildi. Seni seviyorum, dedi Luthe. Seni yıldızlar parçalanıncaya kadar seveceğim ki bu, ayrılırken...

Boynuma doladığım zincir gün ışığında da parlıyordu. Bu sabah daha çok altına benziyordu, ama parmağımla karıştırdığımda tuhaf, yanardöner bir nitelik taşıyordu, hiç de gerçek...

Onun taşıdığı yük sizinkinden farklıydı ve uzun yıllar boyunca onun sırtına binmişti. Onu tanıdığımda neşeyi unutmuştu, gerçi Arlbeth'in ona biraz daha geri verdiğine inanıyorum.

Adam durakladı ve sırıtarak ekledi: Ayrıca, habercisinin ziyaretini açıklaması üzerine kapıyı hemen açmaması için hamalınızın kafasını gümüş bir tabakta diler. Bu tehditkar haydut...

Yaşamı alıp onu yalnızca anlamsızlığa sürükleyen değil, aynı zamanda aktif bir kötü niyetle parçaları daha uzağa, cehenneme fırlatan bazı şeyler vardı.

Belki de Diğerleri'nin en tehlikelisi ile yakınlaşmaktan kurtulduğum için minnettar olmaya çalışmalıyım. 'Karanlığın altında' sözüne yepyeni bir anlam kazandırdı.

İhanet farklı türden bir hastalık olurdu.

Balthazar tüm yürüyüşlerden dolayı hayal kırıklığına uğramıştı ama bu tür hayal kırıklıklarına alışmıştı. - Cehennem Tazısı

Hayır ama yapılması gerekenin yapılma ihtimalinin olmadığını anlatmaya çalışıyorum.

Kuru bir dille Galanna'nın hediyesinin memnun edilmesinin imkansız olduğu söylendi.